Rozdział 25 25

„Z perspektywy czasu brzmi to jak najgłupszy możliwy powód, żeby się wkurzyć. Ale wtedy… wtedy czułam się, jakby ktoś mnie zdradził.”

„Jak się dowiedziałaś?” pytam.

„Znalazłam papiery adopcyjne na strychu. W skrzyni z napisem: Ważne.”

„Przynajmniej nie było: Nieważne.”

Parska ledwo zauważalnie. ...