Rozdział 167 167

Esme

Czuję, jak łzy zbierają mi się w kącikach oczu. Artem ściska moją dłoń.

— Wszystko w porządku? — pyta.

Kiwam głową. — Ja tylko… sobie przypomniałam — mówię mu. — Potwory.

— Co? — Artem pyta, a jego ciemne oczy wwiercają się w moje.

— Powiedział mi kiedyś, że ma w głowie potwory — mówię...