Rozdział 162 162

Nasze spojrzenia się spotykają, a ona kiwa głową. Gdy tylko przeciska się przez sąsiednie drzwi do następnego pokoju, odwracam się z powrotem do Biełowa.

Kucam przed nim, smakując tę chwilę.

– Wiesz, kim była Ariel? Kim była naprawdę? – Kiedy nie odpowiada, mówię dalej, jakby jednak to zrobił. – B...