Rozdział 22 22

„O Jezu…” Chwyciłam biceps jednego z jego ramion, wbijając palce w twardy mięsień jak w szczelinę w skale. Drugą dłoń oparłam na jego klatce piersiowej i czułam, jak moje ciało szarpie się raz po raz, gdy pchał we mnie mocno, jak tłok w silniku, wymazując wszelki ślad tego, że był tu Adrien albo kto...