Rozdział 112 112

– Granaty! – Wszyscy powyciągaliśmy zawleczki, a potem z całej siły wrzuciliśmy je przez otwory, po czym zsunęliśmy panele na miejsce i przykucnęliśmy za ścianą.

Wybuchy były tak gorące, że czułam żar nawet przez solidny mur. Nawet z zatkanymi uszami miałam wrażenie, że zaraz pękną mi bębenki. Kied...