Rozdział 103 103

Wtuliłam się w jego pierś i mocno go uściskałam, czując zapach deszczu, który przemoczył mu ubranie. Żył i miał się dobrze, a ja ścisnęłam go jeszcze mocniej, pielęgnując w sobie tę świadomość.

Objął mnie ramionami, przytrzymał przy sobie i pozwolił mi trzymać się go jak tratwy ratunkowej.

— Już ...