Rozdział 59 59

Kiwam głową. „Dobra, Rob, jasne” — mówię, choć tak naprawdę po prostu mówię mu teraz to, co chce usłyszeć. „Pomogę ci dowiedzieć się, co się z nią stało. A potem sprowadzimy ją do domu.”

„No, i o to chodzi. Nie pakuj się w niepotrzebne ryzyko, Liv.”

„Nigdy tego nie robię.”

Ale kiedy żegnamy się i...