Rozdział 56 56

Decyduję, że sobie żartuje, i siadam. On zajmuje miejsce naprzeciwko, dolewa sobie wina z karafki, potem zakręca kieliszkiem i unosi go do nosa. Nie odrywa ode mnie wzroku, kiedy bierze łyk.

– Piękne. Pełne. Delikatne. – Uśmiecha się złośliwie pod nosem. – Mówię o winie, rzecz jasna.

Przewracam oc...