Rozdział 14 14

Olivia obraca się w miejscu, a oczy robią jej się wielkie jak spodki, kiedy liczy obcych w swoim domu. Nie trzeba być Einsteinem, żeby zobaczyć, że nie ma najmniejszych szans.

Robi pełne, oszołomione trzy sześćdziesiąt, po czym wbija we mnie wzrok. „Kim ty jesteś?” szepcze.

„Siadaj” — mówię — „a m...