Rozdział 134 137

Patrzę w dół na lemoniadę stojącą między moimi dłońmi. Maleńkie krople skroplonej pary spływają po szkle i oblepiają moje wilgotne, lepkie palce. Ściskam butelkę, jakby od tego zależało moje życie.

„Nic dziwnego, że się ze mną ożeniłeś.”

„Słucham?”

„Nic dziwnego, że się ze mną ożeniłeś” — powtarz...