Rozdział 112 114

„Mamo” — wydycham, potrząsając nią. „Mamo, mamo, słuchaj mnie—”

Próbuje podnieść rękę, ale jest zbyt ciężka. Więc podnoszę ją za nią i przykładam do swojego policzka, tak jak ona chciała.

W tle słyszę, jak ktoś woła o lekarza. Ale tak jak od razu wiedziałam, że coś jest nie tak, tak teraz wiem, że...