Rozdział 228 230

Nie chcę go zostawiać.

Nie chcę mówić „żegnaj” i spędzić reszty życia bez niego. Nie chcę śnić o nim nocami tylko po to, by obudzić się z powrotem w tym okropnym, nędznym barłogu egzystencji, który Martin ma dla mnie w zanadrzu.

Ale Willow mnie potrzebuje. A ja muszę być przy niej, żeby ją chronić...