Rozdział 95

Tego wieczoru cały wataha ucichła. Dziwnie to na mnie działało, bo zwykle prosiłam Dahlię, żeby mówiła mi, co się dzieje w stadzie, a teraz jej już nie było. Jakby rozpłynęła się w powietrzu. Znając ją teraz lepiej, wiedziałam, że to też miała zaplanowane. Była inteligentna, więc nie było mowy, żeby...