CH189

Jej uśmiech zgasł na sekundę, zanim się wyostrzył. „Nie udawaj głupiej. Wiesz, czego chcę.”

Mrugnęłam do niej, jakbym naprawdę nie miała pojęcia. „Nie. Naprawdę nie wiem.”

Jej szczęka się zacisnęła. „Żeton.”

Z trudem utrzymałam obojętny wyraz twarzy. „Jak... do gier?”

Warknęła. „Zaczynasz mnie wkurz...