Rozdział 40 - Burza

Perspektywa Margot

Na początku nic nie powiedział.

Po prostu stał. Wpatrywał się we mnie tak, jakby jego spojrzenie mogło wypalić we mnie dziury.

Czułam, jak jego oczy przesuwają się po mnie centymetr po centymetrze, jak rozżarzony reflektor — oceniające, kalkulujące, odliczające do czegoś, c...