Rozdział 105 HARPER

Chciałam, żeby ziemia się pode mną rozstąpiła i połknęła mnie w całości.

Nie tylko dlatego, że stał tam Mark, ale też dlatego, że za nim stała połowa naszej klasy, z twarzami zastygłymi w szoku.

To nie był jakiś koszmar, z którego mogłabym się obudzić. To było prawdziwe. Jarzeniowe światło na kory...