Rozdział 125

JEZIORO

— Co jest, do cholery, grane, tato? — zapiąłem pas w tej samej chwili, gdy pilot coś ogłosił.

— Nie mam pojęcia. Turbulencje? — zrobił to samo. Aurelia też.

— Skręcamy? — zapytała. Słyszałem strach w jej głosie.

— Lecimy wyżej? Przecież mieliśmy już lądować. — Coś było nie tak. Od ra...