Rozdział 73

Perspektywa Isabelli

Staliśmy na ganku rezydencji i wpatrywaliśmy się sobie w oczy. Nocny wiatr był zimny, ale ciepło jego ciała mnie uspokajało. Sama jego obecność wystarczała, by wypełnić pustkę w moim sercu, a jego czyny były aż nadto, żeby sprawić, żebym poczuła, że nie jestem sama. Już nigdy n...