Rozdział 149

Z perspektywy Isabelli

To było tak daleko. Opuszczone molo na kompletnym odludziu. Wiatr wył znad fal, a w powietrzu unosił się słony zapach i smak.

Dotarliśmy tu tuż po zachodzie słońca i to miejsce wydawało się przerażające.

Cienie wydłużały się na betonie, a na skraju mojego pola widzenia stał...