Rozdział 162 Szaleńcy żyją najjaśniej

Twarz Ronalda pociemniała, gdy zmrużył oczy na Laurę i wypuścił z siebie kpiący półuśmieszek.

— Myślałem, że masz kompletnie nierówno pod sufitem, ale wychodzi na to, że widzisz sprawy jaśniej niż ktokolwiek. Ale się co do ciebie pomyliłem.

— Nie… ja naprawdę jestem walnięta. Nawet ja uważam, że j...