Rozdział 73

Lila

Jeszcze nigdy w życiu tyle nie chodziłam tam i z powrotem.

Przecierałam tę samą ścieżkę na dywanie w moim pokoju, włókna były już tam lekko spłaszczone od ciągłego dreptania. Okno było otwarte, do środka wpadał chłodny popołudniowy podmuch, ale nic to nie dawało. Skóra mnie paliła, jakby nerw...