Rozdział 57

Lila

Moja mama leżała nieruchomo pod grubymi kocami, jej oddech był płytki, ale już równy. Ostry, gwałtowny sztorm paniki sprzed dwóch dni ustąpił miejsca czemuś kruchym, ale do przeżycia. Na jej policzkach znowu pojawił się delikatny rumieniec, a ciemne doliny pod oczami jakby trochę się wygładził...