Rozdział 18

Lila

– Damon! – zesztywniałam, ściskając w palcach cienki ręcznik owinięty wokół ciała, kiedy jego potężna sylwetka wypełniła futrynę drzwi. Jego ostre spojrzenie wbiło się we mnie i przez ułamek sekundy zapomniałam, jak się oddycha. – Przepraszam, miałam powiedzieć: Wasza Wysokość… po prostu… no...