Rozdział 146

Lila

Zasunęłam się jeszcze głębiej w okienną wnękę, z kolanami podciągniętymi pod brodę, ramionami owiniętymi wokół nóg. Późne popołudnie sączyło się przez szybę w matowych, szarawych smugach.

W pokoju było cicho, tylko zegar miarowo tykał, a od czasu do czasu wiatr szarpał ołowiane szyby. Prawie...