Rozdział 132

Lila

Pościel pachniała jak Damon. Jego ramiona były wokół mnie, mocne i ciche, oddech miarowo muskał zagłębienie przy mojej szyi.

Gdybym zamknęła oczy, mogłabym prawie uwierzyć, że to jest spokój. Że poza tym łóżkiem nic nie czeka, żeby nas rozplątać na kawałki. Ale zamiast tego pozwoliłam, by ...