Rozdział 88

Amelia jakby wrosła w podłogę po ostrzeżeniu Jamesa, aż na moment zapomniała nawet zapłakać.

Patrzyła na niego, kiedy odchodził, a z twarzy kompletnie odpłynął jej kolor.

Jej oczy, które jeszcze przed chwilą kipiały żalem i łzami, teraz miały w sobie już tylko bezdenną truciznę. Wbiła we mnie wzro...