Rozdział 156

Miejsce na moim nadgarstku, w którym James mnie chwycił, piekło tak, jakby ktoś przypalił je rozgrzanym żelazem.

W kościele panowała martwa cisza; słychać było tylko żałosne wycie wiatru wlatującego przez powybijane okna.

Był za blisko — tak blisko, że w jego źrenicach widziałam własne, lekko zmęc...