Rozdział 34 - Zmysły

Nadziei perspektywa

„Wstawaj, śpiochu.” Callum szczypie mnie w palce u nóg, zanim wspina się na łóżko i siada na mnie okrakiem.

Pokój wydawał się przyciemniony, nie widziałam żadnego światła wpadającego przez okna.

„Nieee… która godzina?” jęknęłam, czując, że potrzebuję co najmniej jeszcze je...