Rozdział 94 94

Moja wina. Moja wina.

– Kurwa mać – warczy. – Zejście tutaj to była strata mojego czasu.

Odwraca się, żeby znowu wyjść, ale ja wyciągam rękę i łapię go za ramię. Odruch. Taki automatyczny, że zaskakuje mnie tak samo jak jego. Spuszcza wzrok na moją dłoń na jego przedramieniu, a potem podnosi go na...