Rozdział 91 91

Słysząc te słowa, czując jego ramiona wokół siebie, wdychając ten jego głęboki, dębowy zapach — to wszystko jest dla mnie za dużo. Próbuję rozchylić usta, żeby mu podziękować, a wydobywa się ze mnie tylko wielki, brzydki szloch. Nie powinnam czuć teraz takiej ulgi. Nie wtedy, kiedy Polly wciąż znikn...