Rozdział 79 79

„No dalej, no dalej” — mruczę pod nosem, zaczynając przetrząsać piwnicę, szukając ładowarki, którą dałoby się jakoś podpiąć na sztukę.

Pół godziny później wracam z niczym. Nadzieja siada mi jak flaki z olejem, a klatka piersiowa unosi się i opada boleśnie od samego rozczarowania.

„Aaa!” wrzeszczę ...