Rozdział 48 48

Przez chwilę to rozważa, a potem powoli kiwa głową. Zwycięstwo! Klepię się w duchu po plecach za tę akcję.

Podnoszę się i wyciągam do niego rękę. On ją bierze, a mówiąc „bierze”, mam na myśli, że kładzie na mojej dłoni jeden palec, jak nieśmiałe dziecko. Odwracam się, żeby upewnić się, że wszystko ...