Rozdział 28 28

I to jest tylko siła jego spojrzenia.

Gdyby tylko odważył się mnie dotknąć…

Rozchylam usta i wyrywa mi się głośny, zduszony jęk. Na sekundę zaciskam powieki, ale kiedy je znów otwieram, wzrok od razu przykleja mi się do Uriego. Nadal się nie dotyka, ale ściska podłokietniki fotela tak mocno, że aż...