Rozdział 22 22

„To ja mam po prostu siedzieć w tej piwnicy Bóg wie jak długo?”

„Do odwołania.” Podnosi butelkę wina i dolewa mi do kieliszka. „Przynajmniej jest porządny trunek.”

Unoszę kieliszek i na sekundę chowam się za nim. Ostatnie parę godzin zleciało jak z bicza strzelił. Wkurza mnie, jak łatwo się z nim ...