Rozdział 154 154

Napinam się, kiedy kolejny skurcz rozdziera mi ciało. Mogłabym przysiąc, że słyszę, jak trzaskają kości, jak organy odmawiają posłuszeństwa. Kiedy wreszcie mnie puszcza, w oczach mam świeże łzy.

Może to ból tak wyostrza myśli, ale nagle wszystko zaczyna mi się układać w całość. Jakby całe to pieprz...