Rozdział 148 148

Waha się przez chwilę, ale Polly łapie ją za rękę i wyciąga z pokoju niemal siłą. Uri krąży nerwowo przed moim łóżkiem, ale w tej samej chwili, gdy zostajemy sami, zatrzymuje się. Zerka na mnie tak, jakby samo spojrzenie w moją stronę sprawiało mu ból.

— Uri, straszysz mnie — mówię, a głos mi się ł...