Rozdział 143 143

Dr Grigorij odchrząkuje i cofa się w stronę wyjścia, mamrocząc: „Damy wam chwilę.” Potem on i jego pielęgniarki wyślizgują się z sali jak myszy z uciekającej przed ogniem kamienicy.

Podciągam się gwałtownie do siadu na łóżku. „Jeśli pozwolę im odebrać te dzieci teraz, jest sześćdziesiąt do siedemdz...