Rozdział 142 142

„Zaczynałam się już zastanawiać, czy ty w ogóle sypiasz.”

Uśmiecha się, a ja aż się dziwię, jaki jest teraz miękki, łagodny. To musi brać się z tej szczególnej bezbronności: patrzysz, jak ktoś śpi, i wiesz, że ufa ci na tyle, żeby odpuścić kontrolę i odpłynąć w nieświadomość.

Całuje mnie delikatn...