Rozdział 116 116

Szczęka zaciska mi się tak mocno, że aż pulsuje mi cała głowa. Słowa Nikołaja same w sobie są wystarczająco paskudne; jego ton robi z nich coś jeszcze gorszego. „Nie zapomniałem” — warczę. „Po prostu próbuję dopilnować, żeby Alyssa i moje dzieci też nie zniknęły bez śladu.”

Mlaszcze z irytacją. „Id...