Rozdział 109 109

Czuje się w moich ramionach nie do zniesienia lekka. Nie porusza się ani nie wierci, kiedy niosę ją na górę. Głowa opada jej na moją klatkę piersiową, jakby samo trzymanie jej prosto było dla niej zbyt wielkim wysiłkiem.

Trzymam ją na kolanach przez całą drogę do szpitala. Ta halka, którą ma na sob...