Rozdział 72

Pożegnanie!

Dom wyglądał smutno, ale skinął głową i podszedł do mnie, trzymając mnie w swoich ramionach przez dłuższą chwilę, zanim mnie puścił. Odprowadził mnie do drzwi, chwycił mnie i obrócił. Trzymał moją twarz w dłoniach. „Lahni, chcę, żebyś wiedziała, że jeśli mnie potrzebujesz, wystarczy, że ...