Rozdział 115

Drzwi trzasnęły za Weroniką, a echo poniosło się po wielkim, lecz pustym holu. Obcasy ostro stukały o marmurową posadzkę, kiedy wpadła do środka, sapnąwszy ciężko — wściekłość i ból po restauracyjnej awanturze wciąż krążyły jej w żyłach jak rozgrzana krew. I tak ledwo trzymała się w kupie. Wszystko ...