Rozdział Dwieście czterdzieści siódmy

Rosabel skinęła głową do Hawkinsa.

— No to bierz się za to sprawdzanie i szybko wymyśl obronę, bo mówiłam śmiertelnie poważnie. Jak ci dranie przyjdą tu po London albo po Chrisa, to wyjadą z tyłkiem wypchanym ziarnem dla ptaków. Nie zrobi im to krzywdy, oprócz urażonej dumy, ale może się nauczą sz...