Rozdział 39

[Xanthea]

Azum zatrzymał się w pewnej odległości ode mnie. Jego spojrzenie próbowało mnie rozszyfrować, podczas gdy jego twarz pozostawała nieczytelna.

Zamknął oczy, a jego palce sunęły w powietrzu, jakby grał na niewidzialnym pianinie. Następnie jego ręce poruszały się, jakby dyrygował orkiestrą.

Z...