Rozdział 77

Lucien's POV

Krew.

Za dużo jej.

Przesiąkała przez lnianą tkaninę, którą przyciskałem do jej ramienia, sącząc się między moimi palcami, bez względu na to, jak mocno trzymałem. Moje ręce drżały – ręce, które bez wahania ściąły tuzin łotrów, teraz trzęsły się, bo kobieta przede mną odmawiała pozostania...