Oddana Alfie

Tylko 18+. Zawiera dojrzałe wątki

Świat Adeline staje na głowie, gdy sąsiedni Alfa przejmuje władzę nad jej watahą. Jest bezwzględny; krążą plotki, że nawet zabił własnego ojca, by zdobyć pozycję Alfy, a jednak Adeline nie potrafi się powstrzymać — ilekroć jest w pobliżu, ma ochotę paść przed nim na kolana.

Przekonany, że Alfa Jaxon został przeklęty przez Boginię Księżyca i nigdy nie znajdzie prawdziwej bratniej duszy z powodu swojej brutalnej przeszłości, zamiast tego wybiera zgodną partnerkę — kobietę dość silną, by pomagać w prowadzeniu watahy, w przeciwieństwie do Adeline, która na pierwszy rzut oka wygląda na potulną. Jednak Adeline odkrywa, że przyciąga ją do Alfy Jaxona coś więcej niż tylko żądza. Jak ma się oprzeć?


— Nie jestem pewien, czy tak powinno się witać swojego Alfę — wymruczał, zaledwie kilka centymetrów od moich ust.

Zamarłam na sekundę, próbując się pozbierać, z adrenaliną krążącą swobodnie w żyłach, kiedy mój wilk i ja chłonęliśmy kojące poczucie bycia znów tak blisko niego. — Hmm, to może prawda… tylko że jeszcze nie jesteś moim Alfą — rzuciłam wyzywająco, w uwodzicielskim tonie, który zabrzmiał zaskakująco naturalnie. Nasze twarze były tak blisko, że ciepło naszych oddechów zderzało się ze sobą; rozpaczliwie pragnęłam, by uległ i skrócił tę odległość między nami.

— Czujesz to, prawda? Twój wilk piszczy w środku, żebyś pozwoliła mi cię naznaczyć… właśnie… tutaj… — Jaxon musnął zębami moją szyję, ledwie, delikatniutko. Miałam wrażenie, że nogi ugną się pode mną w każdej chwili.

Wsunął dłoń pod mój sweter, na plecy, przyciągając mnie mocniej do swojej twardości, a drugą przesunął po boku mojej twarzy, miękko pieszcząc linię szczęki. Ostre, elektryczne iskry przemknęły przez moje ciało pod jego dotykiem. — Cii, Adeline. Wkrótce sprawię, że całkowicie mi się podporządkujesz. Będziesz błagać swojego Alfę, żeby rozciągnął tę ciasną, mokrą cipkę i wypełnił ją po brzegi — dodał, opuszczając dłoń i lekko muskając mnie między nogami.