Rozdział 44

POV Erica

Jarzeniowe lampy na parkingu szpitala rzucały ostre cienie na twarz Julii, gdy z tatą zbliżaliśmy się do niej. Już z daleka widziałem, że płakała. Miała czerwone, podpuchnięte oczy, ramiona opadłe w geście całkowitej rezygnacji. Ten widok uderzył mnie jak fizyczny cios, aż mi się żołądek ...