Rozdział 188 Już mnie to nie obchodzi

~Hermes~

Wychodzę, przeczesując wilgotne włosy dłonią—i nagle zamieram.

To nie jest Agnes.

Przez ułamek sekundy myślę, że nadal półśnię. Przysiągłbym, że to jej głos mnie wołał. Może mój umysł w końcu się poddaje, zszywając znajome dźwięki w obce.

Kobieta przede mną jest młoda. Blondynka. W wiek...