Rozdział 99

ALERA

　　„Nie unikam cię” — powtarzam, tym razem ostrzej. — „Po prostu… próbuję się upewnić, że my…” Język mi się plącze. „Że wciąż rozumiemy nasze granice”.

　　Na jego ustach powoli pojawia się kpiący uśmieszek. — „Jakie granice?”

　　Kulę się w fotelu, wbijając wzrok w chmury za oknem, jakby to one mo...