Rozdział 57

ALERA

Kolejne kilka dni wydaje się kopią poprzednich. Zaczyna się tak samo: budzę się z dołem w żołądku, a do łóżka wracam z jeszcze większym dołem i sercem, które zapadło się gdzieś w jego głąb. Życie stało się tak przytępione, że każda myśl — na jawie i we śnie — krąży z powrotem wokół mojego ojc...